Agent działa u ciebie na komputerze
coden to zdalne sterowanie Agentem programistycznym, który pracuje na twoim komputerze — ze wszystkimi narzędziami, zależnościami i kluczami, które tam masz. Z telefonu dajesz mu zadanie, widzisz każdy jego krok, pozwalasz na to, co może uruchomić, i otwierasz na ekranie aplikację, którą właśnie odpalił.
Za darmo · Serwer dla macOS, Windows i Linuksa · Aplikacja na iPhone'a, Androida i komputer · Bez własnego serwera, bez konta
Test w junit.ts się wywala. Znajdź dlaczego, napraw to i puść testy jednostkowe.
Agent czeka na zgodę
npm test -- junit
$ coden-server start --dir ~/projekty/jobino
✓ tożsamość a1:9f:c4:… wczytana
✓ nasłuchuję na UDP 7500
✓ klient „Pixel 9" połączony · połączenie bezpośrednie
▸ agent: czyta client/ts/junit.ts
▸ agent: zmienia client/ts/junit.ts
⏸ agent: czeka na zgodę — npm testTak to wygląda
Rozmowa z Agentem, zadania, dokumentacja, testy, git i podgląd aplikacji na żywo. Na telefonie, a gdy siedzisz przy biurku, ta sama aplikacja w oknie na komputerze.
Jedno popołudnie
To jest cała rzecz. Po lewej twój dzień, po prawej twój komputer — a między nimi jedno połączenie, które nie potrzebuje, żebyś przy nim siedział.
W tramwaju piszesz: „Test w junit.ts się wywala. Znajdź dlaczego, napraw to i puść testy jednostkowe."
Agent otwiera katalog roboczy i czyta client/ts/junit.ts
Telefon zawibruje — Agent chce uruchomić npm test. Pozwalasz.
Testy idą w twoim środowisku, z twoimi zależnościami
Czytasz, co Agent zmienił i dlaczego. Zamykasz telefon.
143 ze 143 testów przeszło
Jesteś na obiedzie. Aplikacja nie musi być nawet otwarta.
Agent idzie dalej. Odłączenie telefonu go nie zatrzyma.
Otwierasz Podgląd i przeklikujesz nowy ekran na prawdziwym wyświetlaczu.
Dev server działa na porcie 5173 i jest tunelowany do telefonu
Commit. Z powrotem do pracy.
git commit -m „poprawka parsowania JUnit XML"
Między 14:11 a 15:16 cię przy tym nie było. Agentowi to nie przeszkadzało — Serwer zapisywał jego wyjście i po połączeniu przyszło wszystko, co cię ominęło, we właściwej kolejności.
Jak to działa
W terminalu
macOS, Windows i Linux
$ coden-server start --dir ~/projekty/muj-projektW aplikacji coden na komputerze
klient desktopowy, bez terminala
Jeden proces, jeden projekt. Nie startuje razem z systemem i nic nie nasłuchuje w tle — działa, gdy go uruchomisz, i kończy, gdy go zamkniesz.
Zaraz po starcie Server wypisuje jednorazowy kod o krótkiej ważności, a telefon odczytuje go aparatem. To jedyny moment, kiedy musisz być przy komputerze. Drugi raz już nie — nawet za trzy miesiące.
Uruchomiłeś Serwer z aplikacji na komputerze? Wtedy okno jest już sparowane. Telefon dodasz przyciskiem Połącz telefon na dolnym pasku okna — pokaże kod QR, który telefon zeskanuje.
Telefon i komputer odnajdą się same, nawet gdy oba siedzą za NAT-em i za każdym razem mają inny adres. Połączenie jest bezpośrednie; gdzie sieć na to nie pozwoli, przełącza się na Relay, a Klient ci to pokaże.
Parowanie to jedyna chwila, kiedy musisz być przy komputerze. Sparowany telefon połączy się nawet po trzech miesiącach i po zamianie Wi-Fi na dane komórkowe, bo tożsamość połączenia nie wisi na adresie IP.
Co z tym zrobisz z telefonu
Dajesz zadanie i widzisz pracę, nie tylko wynik.
Testy, git i wyjaśnienia kodu bez jednej linijki promptu.
Dokumentacja projektu w kieszeni, nawet w samolocie.
Budowana aplikacja na prawdziwym wyświetlaczu telefonu.
Którędy płyną twoje dane
Kod źródłowy istnieje w jednym miejscu — na twoim komputerze. Telefon dostaje dokumentację, obrazy i tekst rozmowy. Nic z tego nie przechodzi przez cokolwiek, co potrafilibyśmy odczytać.
Do telefonu lustrzane są dokumentacja i obrazy. Kod źródłowy nigdy. Zgubiony telefon nie znaczy zgubiony projekt.
Po sparowaniu klucz twojego komputera jest ustalony. Niezgodność nie jest ostrzeżeniem, które da się odklikać — to koniec połączenia. Dalej dostaniesz się tylko przez ponowne parowanie przy komputerze.
Prowadzimy go my i nie mamy jak czytać, co przez niego płynie. Przekazuje zaszyfrowane datagramy i nic z nich nie zapisuje. Widzi, że dwa urządzenia rozmawiają, nie o czym.
Działa na twoim koncie, w twoim środowisku, z twoimi kluczami do dostawcy modelu. Projektu nie wysyłamy do żadnej naszej infrastruktury, bo żadnej do tego nie mamy.
Zapis do plików i uruchamianie poleceń przy pierwszym razie proszą o zgodę. Da się to poluzować, ale musisz to zrobić świadomie.
Zanim coś pobierzesz
Nie. Rendezvous i Relay prowadzimy my i są za darmo. Pobierasz Serwer na komputer, aplikację na telefon i niczego więcej nie ustawiasz.
Agent pracuje dalej. Serwer zapisuje jego wyjście i po połączeniu dotrze do ciebie wszystko, co cię ominęło, we właściwej kolejności. Czekająca prośba o zgodę też poczeka.
Nie. Obie strony zgłaszają się do Rendezvous i łączą się wprost przez NAT. Gdzie sieć na to nie pozwoli — zwykle u niektórych operatorów komórkowych — ruch idzie przez Relay, a Klient napisze, że idzie przez niego.
Przesyłane są prompty, tekst odpowiedzi, dokumentacja i obrazy — mniej więcej jak komunikator. Kod źródłowy nie. Więcej zużywa tylko Podgląd, który uruchamiasz sam i widzisz, kiedy działa.
Claude Agent SDK, czyli tę samą pętlę co Claude Code, uruchomioną na twoim komputerze pod twoimi danymi do Anthropic API.
Nie musisz. Aplikacja coden działa też w oknie na komputerze: w Ustawieniach → Połączenie wpisujesz ścieżkę do folderu projektu, dotykasz Uruchom Serwer i okno od razu się z nim paruje. Kto woli terminal, uruchomi go poleceniem coden-server start.
Aplikacja nic. Płacisz tylko za to, co Agent zużyje u dostawcy modelu — tak samo jak gdy puścisz Claude Code w terminalu.
Tak. Serwer obsługuje kilka sparowanych urządzeń naraz — na przykład telefon i aplikację w oknie na komputerze — i wszystkie widzą tę samą pracę. Każde paruje się osobno.
Jeden Serwer obsługuje jeden katalog roboczy. Do drugiego projektu uruchamiasz drugi Serwer na innym porcie i parujesz z nim telefon.
Pobranie i sparowanie zajmuje dziesięć minut. Potem tylko dajesz zadanie i odchodzisz od biurka.
Mierzymy ruch i skuteczność reklam. Bez zgody nic nie jest zapisywane. Ochrona danych osobowych